ساير امّت گرفته‌اند ، حضرت اشاره به ردّ ايشان و دليل آن فرموده ، مىفرمايد آنچه را كه در روايت ذكر شده كه : فان خفتم تنازعاً فى امر فردّوه الى اللَّه و الى الرّسول و الى اولى الأمر منكم ، يعنى : « پس اگر از تنازع و دشمنى در امرى ترسيد ، پس آن را باز گردانيد به سوى خدا و به سوى رسول او و به سوى صاحبان امر از خود » . و فرمود كه : « آيه همچنين نازل شد ، و چگونه خداى عزّوجلّ ايشان را امر مىفرمايد به فرمان‌بردارى واليان امر و ايشان را در منازعهء با ايشان رخصت مىدهد ؟ جز اين نيست كه خدا اين را به مأمورينى فرموده كه به ايشان فرموده كه : « أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ » « 1 » » . 732 / 2 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از حسن بن على وشّاء ، از احمد بن عمر روايت كرده است كه گفت : از حضرت امام رضا عليه السلام سؤال كردم از قول خداى عزّوجلّ : « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها » « 2 » ، فرمود كه : « ايشان ائمّه از آل محمدند صلى الله عليه و آله كه خدا امر فرموده كه امام ، امامت را برساند به آن‌كه بعد از اوست ، و غير او را به آن مخصوص نسازد ، و امامت را از اهل آن باز نگيرد ، و پنهان ننمايد » . 733 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از محمد بن فضيل ، از حضرت ابوالحسن امام رضا عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ : « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها » ، كه آن حضرت فرمود كه : « ايشان ، ائمّه‌اند و امام مىرساند به سوى امامى كه بعد از اوست ، و غير را به آن امانت مخصوص نمىگرداند ، و آن را از امام بعد ازخود نمىپوشاند » . 734 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن سنان ، از اسحاق بن عمّار ، از ابن ابى يعفور ، از مُعلّى بن خُنيس روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از قول خداى عزّوجلّ : « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها » ، حضرت فرمود كه : « خدا امام اوّل را امر فرموده كه دفع كند به سوى امامى كه بعد از اوست ، هر چيزى را كه در نزد او باشد » . 735 / 5 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از ابن محبوب ، از علاء بن رزين ، از

--> ( 1 ) . نساء ، 59 . ( 2 ) . نساء ، 58 .